trekking naar de etnische minderheden

Tegen de middag begon het heel bewolkt weer te worden. We dronken thee (op de grond zittend) en aten er een broodje.

Daarna begonnen we aan de wandeltocht (veel hellingen) richting het dorp in de bergen, waar we tevens zouden blijven overnachten.
Terug een fikse regenbui gehad en het dragen van een poncho voelt heel warm en klam aan, dus trek je die algauw weer uit.

Kort daarna scheen de zon terug en hevig. Eens aangekomen, zag ik dat we er in een hut zouden slapen, heel klein, heel primitief. Geen electriciteit, douche of toilet aanwezig hier.

Een douche (water uit de bron via een bamboeregenpijp) genomen in de vrije natuur

Daarna basic gegeten (sardinnen uit blik in tomatensaus) met kleverige rijst.
Vervolgens een plaatselijke vodka gedronken( om goed te kunnen slapen), want we hadden noch matras, noch kussen, wel een muskietennet.

Ik heb echter slechts 1 uur geslapen. Ondanks oordoppen in de oren, veel lawaai ( geit flappert met de oren onder onze hut) e.d. en de onzachte ondergrond. Nuja, geen muggenbeten gehad tot hiertoe en dat is ook al veel.

De groep valt goed mee. We hebben al veel gelachen hier en dat is toch wel belangrijk. Tenslotte leef je al die tijd heel kort bij elkaar.
Veerle, onze begeleidster is tevens supersympathiek.

De volgende dag was een reisdag met de minibus richting HOI AN. ( Noorden)
Afstanden zijn in principe niet zo ver, maar door de slechte wegen en brommers e.d. ga je traag vooruit.

We verblijven nu drie dagen hier in Hoi Anen het is echt een totaal andere en gezelligere stad. Van back to basics terug naar de luxe van een hotelkamer, het doet immens deugd.